McDonald’s Beurs sponsort FSV De Feijenoorder

Eigenaar Ben van de McDonald’s locatie Beurs heeft waardebonnen gesponsord aan FSV De Feijenoorder. De waardebonnen gaan goed van pas komen voor onze vrijwilligers tijdens evenementen en/of voorbereidingen voor de sfeeracties. FSV De Feijenoorder bedankt Ben voor het mooie gebaar! De waardebonnen komen uit een echt Feyenoord hart want Ben zijn vrouw is de dochter van oud-Feyenoord trainer Ab Fafié.

Wilt u ook onze vereniging sponsoren? Neem dan vrijblijvend contact op via bedrijven@defeijenoorder.nl

Fan op Curaçao brengt Feyenoord lied uit: “DE ALLERMOOISTE CLUB”

https://youtu.be/kx1yyYys45o

Al 22 jaar woont hij op Curaçao, al een half jaar heeft hij het lied op zak, maar nu hij op vakantie in Nederland is, is Peter van Leeuwen, apotheker en al zijn hele leven (61 jaar) Feyenoord fan, de studio ingedoken om het lied, “De Allermooiste Club”, te laten opnemen en uitbrengen.

“Het is een lied voor het Legioen. De onvoorwaardelijke en eeuwige liefde voor hún club, de trots, de warmte, zoals ik dat zelf ook voel, dat zit erin”. Aan de melodie zal een mogelijk warme ontvangst niet liggen. Van Leeuwen gebruikte een van de bekendste liedjes van Creedence Clearwater Revival, “Have You Ever Seen The Rain”, uit 1970. “Een van mijn favoriete nummers en uit het jaar dat Feyenoord als eerste club de Europese en Wereldtitel won. Dat onbeschrijfelijke gevoel dat ik toen had, heb ik nog steeds. Ik vind Feyenoord de allermooiste club, met het mooiste stadion, het mooiste tenue, de mooiste supporters, en die heerlijke Rotterdamse mentaliteit. Tuurlijk moeten we kampioen worden, zoals we dat elk jaar willen, maar ook als we dat niet worden, verandert dat niets aan onze liefde voor de club. Die club zit in ons bloed en daar zijn we trots op”.

Van Leeuwen was erbij toen de Europacup I op de lijnbaan in 1970 werd getoond. 6 jaar daarvoor was hij voor het eerst in die machtige Kuip geweest. Aan de hand van zijn vader zag hij ‘Feijenoord’ met 9-4 winnen van Ajax, de eeuwige rivaal. “Ja, ik heb de gouden jaren meegemaakt. En ik hoop dat die er weer aankomen. Het begin is er, want dit seizoen is toch een absoluut hoogtepunt”.

Wat hem vooral deed besluiten een ode aan zijn club en het Legioen te schrijven was het gevoel dat de huidige selectie dit hele seizoen weer oproept bij de fans. “Deze selectie straalt weer van kracht en teamliefde. Er staan persoonlijkheden in het veld, mooie koppen, technisch begaafde spelers en af en toe met magistraal voetbal. Ze hebben alles voor elkaar over. Ik was erbij toen Manchester in de Kuip verslagen werd. De sfeer bracht mij terug naar de gouden jaren met Willem van Hanegem en Coen Moulijn. Ik gloeide van trots en om mij heen werd er geklapt en gehuild tegelijk. Dát doet Feyenoord met je, en deze selectie heeft een ongekende band met het publiek. Het zijn eerlijke harde werkers, maar ook begaafde voetballers, en echte Feyenoorders. Geen kapsones, gewoon blij dat ze voor dit mooie publiek mogen spelen”.

Het lied zal vooral ook de oudere supporters aanspreken. Het lied loopt als een trein en verwijst ook naar de bekende Feyenoordliederen als “Hand in Hand Kameraden” en “Niets is sterker dan dat ene woord”. “Ja, ik heb het een half jaar geleden geschreven en ik heb inspiratie geput uit die prachtige klassieke Feyenoord liedjes. Ik hoop dat dit ook een ‘klassieker’ wordt die tot in de eeuwigheid uit de stadionspeakers zal schallen met een Legioen dat uit volle en trotse borst meezingt. Ik heb vooral dat gevoel van liefde en trots geprobeerd weer te geven, en denk dat dat goed gelukt is. Ik hoop dat de fans dat ook vinden, daar doe ik het voor”.

Van Leeuwen kwam vorige week in Nederland aan en ging meteen met zijn liedje op zoek naar iemand die het nummer zou kunnen opnemen. “Ik ging naar Radio Rijnmond en de dame aan de balie zei dat er een studio in de buurt was, Rocktown. De eigenaar daarvan, Ocki Klootwijk, was direct enthousiast en afgelopen dinsdag is het nummer in één dag opgenomen met professionele muzikanten. De sfeer in de studio was geweldig, en dat hoor je terug. Ocki heeft die sfeer magistraal in de groeven geslingerd. Een topprestatie die bij het lied past”.

Van Leeuwen is overigens geen onbekende op Curaçao en in Nederland. Hij richtte in 2001 de Stichting Schoon Milieu Op Curaçao (SMOC) op. Met SMOC strijdt hij tegen de luchtvervuiling van de raffinaderij op het eiland. Naast met succes gevoerde rechtszaken verscheen hij in Nederland in tv-programma’s als Zembla en Brandpunt, en haalde hij ook regelmatig de Nederlandse grote dagbladen en radiostations. Hij is een bekende bij de ministers van Koninkrijksrelaties (nu Ronald Plasterk), bij Eerste en Tweede Kamerleden en had de eer om (voormalig) Koningin Beatrix, Prins Willem Alexander en Prinses Maxima te ontmoeten op Curaçao. In 2013 ontving Van Leeuwen een Koninklijke Onderscheiding.

Ook in de muziekwereld heeft de apotheker zijn sporen nagelaten. “Muziek is mijn grote liefde, naast Feyenoord. Vanaf begin jaren zeventig is de Amerikaanse countryrock band Poco mijn grote liefde. Inmiddels kan ik de (ook voormalige) leden tot mijn vriendenkring rekenen. Ik was zelfs executive producer voor een soloalbum van de zanger/gitarist Paul Cotton. Ik heb zijn soloalbum ‘When The Coast Is Clear’ in 2004 uitgebracht op mijn label Seahorse Productions Curaçao. Ook met de oprichter van Poco, de legendarische Richie Furay (samen met Neil Young en Stephen Stills oprichter van Buffalo Springfield) is Van Leeuwen de studio in geweest. Op het album ‘Heartbeat of Love’ van Furay (2005) staat het hemelse ‘Kind Woman’, met Neil Young en Kenny Loggins als gasten.

“Ja, dat zijn hoogtepunten in mijn leven. Muziek maakt je blij. De release van dit door mij geschreven Feyenoord lied is een nieuw hoogtepunt. Ik ben ontzettend trots en hoop dat het een nieuwe klassieke stadion hit wordt. Het heeft alles wat daar volgens mij voor nodig is”.

Op de bank met…Dani Jones

Eigenlijk zijn er best veel overeenkomsten tussen Liverpool en Feyenoord, als het aan Dani Jones, vrouw van keeper Brad Jones, ligt. Bijna dezelfde kleuren, het You’ll Never Walk Alone klinkt in het stadion en die supporters? “Just as crazy.”

Tekst: Ellen Mannens ▪ Foto’s: Hélène Meulstee

“Wacht, ik app je het adres wel”, zegt Dani Jones als we een afspraak maken voor een interview in Hand in Hand met de vrouw van Feyenoords doelman. “Als ik het uitspreek, weet je nog niet waar ik woon.” Nederlands is nu eenmaal een ingewikkelde taal voor een native English speaker. “Ik kan niet eens mijn eigen woonplaats uitspreken: ‘Barendrekt’. Iedereen spreekt hier ook zo goed Engels. Laatst stond er een paar jonge meiden voor de deur om geld in te zamelen voor hun hockeyteam. Toen ze begrepen dat ik Engels sprak, schakelden ze net zo makkelijk over en vertelden in vloeiend Engels hun verhaal. Ik was zo onder de indruk dat ik ze meteen wat extra’s heb gegeven.”

Britain’s Next Top Model

Dani Jones. Dertig jaar, moeder van Nico en Romi en ‘beeldschoon, maar ook nog eens heel erg aardig’, zo luidde de omschrijving van enkele spelersvrouwen die we eerder spraken voor deze rubriek. Die looks kwamen goed van pas tijdens haar studententijd. “Ik deed in 2007 mee aan Britain’s Next Top Model, maar ik lag er in de eerste ronde al uit. Ik gaf ze niet genoeg tv. Logisch. Ik vond het leuk om mee te doen, maar het was niet alles voor me. Ik had ook nog iets om naar terug te gaan. Ik studeerde fysiotherapie en had een paar leuke stages. Mijn moeder had me trouwens vermoord als ik mijn studie niet zou afmaken. En weet je, uiteindelijk levert zo’n laatste plek je ook al heel veel werk op.”

Die ‘stageplek’ zou uiteindelijk trouwens haar grote liefde opleveren. Om precies te zijn de stageplek bij de Academy van Middlesbrough, de jeugdopleiding van de Noord-Engelse club.

“Twee maanden nadat ik daar weg was, werd ik op Facebook benaderd door iemand die bij Middlesbrough werkte, dat haalde ik in ieder geval uit zijn informatie op Facebook. Hij heette Brad Jones en zei dat hij me nog van de Academy kende. Dat kon goed. Ik was de enige vrouw die er werkte, dus kenden de meeste mensen me wel. Ik dacht dus dat hij onderdeel van het medisch team was. Pas na drie dagen heen en weer chatten, kwam ik erachter dat Brad een spéler was. Hij had niets gezegd, want hij vond het wel leuk om met me over medische zaken te praten.”
HiH_Op_de_bank_met_familialbum1[1]De huidige Feyenoord-doelman was toen al twee maanden op zoek geweest naar dat leuke meisje van de Academy, dat ineens weer was verdwenen. “Ik had geen idee wie er in het eerste elftal speelden. Ik voetbalde zelf in die tijd, maar interesseerde me bijna niet voor de premier league. Net nadat Brad me toevallig een keer op de Academy had gezien, was mijn stage voorbij en ging ik ergens anders aan de slag. Hij heeft dus flink zijn best moeten doen om me te vinden.”

Na drie dagen vroeg Brad haar mee uit en sindsdien zijn ze onafscheidelijk. “Mijn moeder baalde dat ik uitgerekend verliefd werd op een voetballer, want de pers in Engeland kan verschrikkelijk zijn voor voetbalkoppels. Ik stelde haar gerust: mam, Brad is anders, hij is een Australiër.”

Nieuwe start

Pas sinds augustus woont Dani in Nederland. Toen Brad vorig jaar bij NEC kon gaan spelen, bleef zij met zoon Nico en dochter Romi in Liverpool, maar toen het Nederlandse avontuur werd verlengd bij Feyenoord, maakte ook de rest van het gezin de oversteek.
HiH_Op_de_bank_met_familialbum6[1]

‘Manic’, was de verhuizing. Nico zou net in Engeland naar de basisschool gaan, dus werd er snel een andere school in Nederland gezocht. “Feyenoord was amazing. Ze lieten ons alle mogelijkheden voor scholen zien. Hielpen ons aan een huis en stuurden zelfs een klusjesman om onze foto’s aan de muur te hangen. Dat helpt om je snel thuis te voelen.”

Verhuizen naar Nederland betekende een nieuwe start voor Brad en Dani. “Het gaat weer om voetbal”, zegt de Engelse. Een uitspraak die heel logisch klinkt voor een voetbalfamilie, maar waar een veel dieper verhaal achter schuilgaat. “Voetbal heeft voor ons lang niet op één gestaan. Weinig mensen weten het hier in Nederland, maar vijf jaar geleden hebben we Brads zoon Luca verloren aan leukemie. Twee jaar nadat ik Brad ontmoette, werd Luca ziek.”

Leukemie

In 2010 maakte Brad net de gedroomde overstap naar Liverpool én stond hij op het punt met het Australische nationale elftal uit te komen op het WK. Brad verliet het toernooi voor het zou beginnen. Zijn toen nog vierjarige zoon Luca, uit Brads eerdere relatie, was ziek. Leukemie, zo zou later blijken. Het was het begin van een bijna dubbelleven. Het voetbal ging voor de wind, maar zijn zoon vocht voor zijn leven.

“Ik weet echt niet hoe we het hebben doorstaan. Het was zo’n moeilijke tijd. Nu ik zelf moeder ben, weet ik dat ik van Luca heb gehouden alsof hij mijn eigen kind was. Ik ben daarom ook zo trots op Brad. Hij is sterk en zit zo vol liefde, dat hij zichzelf weer heeft kunnen oprapen na alles wat er is gebeurd.”

In de fotolijstjes aan de muren in de Barendrechtse woning is Luca nog volop aanwezig. “Hij maakt nog steeds een groot deel van ons leven uit. We praten heel open over hem. Onze kinderen weten wie hij is. Het eerste woord dat Nico zei als baby, was Luca.”

Spiderman

Achttien maanden vocht Luca tegen zijn ziekte. Uitgerekend aan het einde van die periode raakte Dani zwanger. “Heel dubbel, maar ik denk ook dat het Luca een boost gaf. Hij zou grote broer worden. ‘Can we call him spiderman?’, vroeg hij nog.” Luca zou zijn broertje nooit zien. Afgelopen november was het vijf jaar geleden dat Luca overleed.

“Als ik nu nog in Engeland had gezeten, was ik druk geweest met charity. We praatten veel over wat we meemaakten met Luca om zo bewustwording rond leukemie te creëren. Ik liep een marathon om geld in te zamelen en we riepen mensen op om stamceldonor te worden. Een goeie match met een donor is van levensbelang voor mensen met leukemie.”

Het verschil tussen Dani’s Engelse en Nederlandse leven is groot. “Ik mis het wel om een rol te hebben. Maar we hebben er ook bewust voor gekozen dat het hier weer om het voetbal draait. En trouwens, ik heb het nu even druk genoeg met mijn gezin. De kinderen zitten op een internationale school in Den Haag. Iedere dag gaan we om half acht de deur uit om op tijd op school te zijn. Mijn dagen bestaan dus uit autorijden. Ik doe nu vrijwilligerswerk op de school. Zo kan ik op school blijven en het scheelt me een paar keer heen en weer rijden. Als Brad mag blijven bij Feyenoord, gaan we dus echt meer richting Den Haag wonen.”

Of ze hoopt dat hij mag blijven? “Ja! Hij heeft het hier echt naar zijn zin. De jongens in het team zijn aardig en leven met elkaar mee. In november, toen het de sterfdag van Luca was, kreeg hij allemaal lieve appjes. Terwijl dat ook de tijd was dat Vilhena’s moeder was overleden. Ik vind dat die jongens dat echt goed doen. Waarschijnlijk had ‘Durk’ het hun verteld. Sorry, jullie zeggen Dirk hè? Voor ons Engelssprekenden heten ze Durk en Trudy. Dat is makkelijker.”
HiH_Op_de_bank_met_Dani2[1]

Haar man is blij, de kinderen hebben het naar hun zin en nu Dani eenmaal de weg weet in het Feyenoord-stadion, voelt ook zij zich steeds meer thuis in Rotterdam. “Maar de eerste keer was echt nog een drama. Dat Maasgebouw is ook zo groot. Ik had geen idee waar ik heen moest en wie wie was. Trouwens, misschien is het een idee om aan het begin van komend seizoen een gezellig diner met de families te organiseren, zodat je elkaar alvast leert kennen.”

Het maakt het spel er niet minder leuk op. Als het kan, kijkt Dani in het stadion, de nanny past thuis op de kinderen. “Romi vindt het nog te eng in het stadion en Nico houdt het geen hele wedstrijd vol. Dus kijk ik de wedstrijden nu alleen. Spannend genoeg, want ik kan helemaal meeleven met Brad. Echt, ik kan je een tip geven: word geen keeper!”

Dit artikel is verschenen in de meest recente uitgave van Hand in Hand. Hand in Hand verschijnt periodiek en wordt automatisch verstuurd aan alle leden van FSV De Feijenoorder. Het blad is tevens te koop in de losse verkoop. Lid worden van FSV De Feijenoorder kan hier.

HiH_Op_de_bank_met_familialbum4[1]
Dani en Brads zoon Luca. Luca overleed vijf jaar geleden op 6-jarige leeftijd aan de gevolgen van leukemie
HiH_Op_de_bank_met_familialbum2[1]
Brad deed zijn aanzoek op een boot in Dubai tijdens zonsondergang. Dani: “toen we wegvoeren dacht ik nog: als hij me nu niet vraagt, is het een change ruined.”

Dani: "In mijn studententijd speelde ik voetbal. Op deze foto trainde ik met een paar andere spelersvrouwen voor een charity toernooi."
Dani: “In mijn studententijd speelde ik voetbal. Op deze foto trainde ik met een paar andere spelersvrouwen voor een charity toernooi.”
HiH_Op_de_bank_met_familialbum5[1]
Nico en Romi zijn al aardig gewend in Nederland, maar gaan niet meer naar de wedstrijden. Romi vindt het nog te eng en Nico houdt het nog maar een helft vol.